Raadselen van de Aarde | Onverklaarbare Belevenissen

Het Raadsel van de Wereld Is Haar Begrijpelijkheid. - Albert Einstein

 

De Bermuda Driehoek

Veel schepen en vliegtuigen zijn op geheimzinnige wijze verdwenen in een gedeelte van de Atlantische Oceaan dat bekend staat als de Bermuda Driehoek. Zijn ze verzwolgen door de Oceaan? De ruimte ingezogen? Of zijn ze weggevoerd door buitenaardse wezens? Het aantal onverklaarbare ongelukken en raadselachtige verdwijningen in de Bermuda Driehoek is groter dan aan het toeval kan worden toegeschreven. Zullen we ooit begrijpen wat er in dat grillige gebied gebeurt?

De Bermuda Driehoek  is al eeuwenlang een onheilsplaats. Algauw na de ontdekking van de Bermuda Eilanden in 1503 door de Spanjaard Juan de Bermudez, werd het hoofdeiland (Main Island) een duivelseiland genoemd vanwege de talrijke schepen die rond de kusten ervan vergingen.

Een groot gedeelte van de Bermuda Driehoek valt binnen het gebied van de westelijke Atlantische Oceaan dat bekend staat als de Sargasso Zee. Die zee heeft zijn naam gekregen door het sargassowier  (sargassum) dat in grote velden op het water drijft. De Sargasso Zee wordt omringd door de Golfstroom en andere sterke zeestromingen. Het water van de Sargasso Zee zelf is bijna stilstaand en voor het grootste gedeelte zonder stromingen.

In de dagen van de reusachtige zeilschepen hadden de zeelieden een heilige angst voor dat zeewier. Iedere zeeman kende de verhalen van die verraderlijke zee waarin schepen gevangenraakten en de windstilte die de schepen plotseling overviel en die soms wekenlang kon aanhouden. De Grafkelder van Verloren Schepen en De Zee der Angst zijn alleen twee voorbeelden van de vele namen van de Sargasso Zee.

Het gebied van de Bermuda Driehoek kent nog andere vreemde verschijnselen. Een van de eersten die daar melding van maakte was Columbus. Aan de vooravond van de ontdekking van Amerika schoot er plotseling een vuurbal door de hemel en verdween een paar tellen later even snel in de oceaan. Dat joeg zijn toch al angstige an opstandige bemanning de stuipen op het lijf.

Toen zijn schepen de Bahama Eilanden naderden, nam Columbus twee uur na zonsondergang een onverklaarbare gloed waar in de zee.

Tegenwoordig is die gloed een bekend fenomeen in dat gedeelte van de Atlantische Oceaan. Interessant is dat de astronauten van Apollo 12 meldden dat die lichtgevende streep het laatste was wat ze van de aarde konden zien.

De oorzaak van de lichteffecten is niet precies bekend, maar mogelijke verlaringen zijn o.a. de beweging van vissen, kleine deeltjes mergel die door de vissen in beroering worden gebracht of de beweging van organische stoffen.

Op zeeniveau is het verschijnsel te zien als een grote lichtgevende plek in de zee. Vanuit de lucht schijnt het te lijken op een witte lichtende band. 

De Sargasso Zee was in die dagen een levensbedreigende plaats omdat er bijna geen stroming is. Dit in tegenstelling tot het gebied rondom de Bahama's waar brede ondiepe banken en zeer plotseling overgaan in peilloze afgronden.

Diepzeeduikers hebben er de kalksteenformaties onder water onderzocht. Ze ontdekten uitgebreide grottenformaties die 'blauwe gaten' worden genoemd. Er zijn stalactieten en stalagmieten. 

De aanwezigheid van druipseen wijst erop dat die grotten zijn gevormd in een tijd dat de aarde op die plaats droog moet zijn geweest. De blauwe gaten vormen de ingangtunnels en strekken zich uit over enorme afstanden. Ze vertakken zich in kleinere gangen die leiden tot een verbazingwekkend ingewikkelde gangenstelsel.

Duikers hebben gerapporteerd dat zelfs de vissen niet meer weten waar ze aan toe zijn omdat ze regelmatig ondersteboven zwemmend worden aangetroffen. Zeldzaam krachtige stromingen jagen door die gaten, opgezweept door het getij. Veel vissen worden landinwaarts gedreven omdat de blauwe gaten verdergaan onder het vasteland.

De stromingen van het water rond de Bahama's vormen zulke krachtige draaikolken aan het zeeopervlak dat ze een kleine boot in de diepte kunnen zuigen. Er zijn jollen en vissersboten aangetroffen die klem zaten in de blauwe gaten op diepten van meer dan 25 meter.

Dus spelingen van de natuur zijn grotendeels verantwoordelijk voor de vergane schepen in dat gebied. Men heeft echter voor sommige verdwijningen nooit bevredigende verklaringen gevonden.

De eerste vreemde verdwijning van een schip in de driehoek in de vorige eeuw was die van de Cyclops. Het was een geavanceerd schip in die tijd en voorzag andere schepen van kolen op zee. Op 4 maart 1918 voer de Cyclops van Barbados in West-IndiŽ naar Norfolk in de Amerikaanse staat Virginia. 

Aan boord was een lading waardevolle mangaanerts. Ook waren er 57 passagiers en een bemanning van 221 mannen. Het weer was kalm. De Cyclops had uitstekende radio-apparatuur aan boord, maar niet ťťn bericht was ontvangen noch is ooit enig spoor teruggevonden van het schip.

De Eerste Wereldoorlog raasde nog voort en men concludeerde dat het Amerikaanse schip op een mijn was beland of misschien gezonken door een vijandig Duits onderzeeboot. Maar toen de Duitse archieven werden doorzocht na de oorlog werd het duidelijk dat er geen mijnen in dat gebied waren geplaatst en ook geen onderzeeboten waren geweest.

Er was een andere theorie over de kapitein van de Cyclops die van Duitse komaf was. Hij had zijn Duitse naam laten veranderen van Wichmann naar Warley. Hij had zijn huis in Norfolk verkocht voordat hij zich inscheepte voor zijn laatste reis. Er werd gesuggereerd dat hij de Cyclops met de waardevolle lading aan boord naar een neutrale haven had gestuurd of - in het ergste geval - naar Duitsland was gevaren. Deze theorie werd ondersteund door het feit dat de Cyclops naar het zuiden was gedraaid in plaats van naar het noorden toen het Barbados verliet. 

Een andere mogelijkheid was dat de bemanning in opstand was gekomen tegen de kapitein. Warley zou zich altijd eigenaardig hebben gedragen. Zo werd bv verteld dat hij de vreemde gewoonte had in lang ondergoed en een hoed op rond te lopen.

Een meer aannemelijke theorie was dat het schip was gezonken vanwege de hoge opbouw ervan. Toen de lading schoof zou het schip omgeslagen kunnen zijn en bijna direcht gezonken.

Een onderzoekscommissie verwierp deze theorie echter en verklaarde dat de Cyclops gedurende acht jaar had gevaren en haar zeewaardigheid had bewezen. En de lading kon alleen zijn geschoven bij noodweer. Volgens de commissie was het  weer goed geweest en stond er bijna geen wind.

'De verdwijning van het schip,' concludeerde het rapport, 'is een van de meest raadselachtige verdwijningen in de annalen van de marine. Alle pogingen om haar te vinden zijn op niets uitgelopen... Er zijn vele theorieŽn naar voren gebracht maar geen enkele bevat een bevredigende verklaring voor de verdwijning.'

Maar dat is niet helemaal waar. De Amerikaanse marine voerde indertijd oorlog en er was geen tijd voor grondig onderzoek. Later onderzoek wees uit dat er wel nabij Norfolk een hevige storm had gewoed op 8 mei 1918. De Cyclops werd in Norfolk verwacht rond 10 mei. In 1974 werd een onbekende wrak ontdekt  in de buurt van Norfolk dat de vorm heeft van de Cyclops. Maar tot nu toe zijn er geen pogingen ondernomen om de herkomst ervan te bepalen.

De lijst van verdwijningen is oneindig.

Wat onderzoekers ook voor een raadsel stelt is de afwezigheid van lijken. Meestal spoelen er wel enkele lijken aan op nabijgelegen stranden wanneer een schip vergaat, dit ondanks het feit dat vaak ronddrijvende lijken ten prooi vallen aan haaien en barracuda's. Maar een groot deel van de schepen die verdwenen waren echter niet ver van het vasteland. Daarom is de afwezigheid van lichamen moeilijk te verklaren.

In 1943 ontdekte men het Cubaanse vrachtschip Rubicon. Het dreef stuurloos rond voor de kust van Florida. Een hond was het enige levende wezen aan boord.

Ivan Sanderson was een Amerikaanse schrijver die veel onverklaarbare verschijnselen onderzocht. Hij was aanhanger van de theorie dat buitenaardse wezens verantwoordelijk zijn voor de verdwijningen van de schepen en vliegtuigen. Hij wees erop dat er wťl dieren werden achtergelaten op schepen die men nog terugvond, maar dat juist van mensen altijd alle spoor ontbrak. Het is zeer ongewoon dat een bemanning de scheepsdieren, de mascottes van hun schip, achter zou laten. Daaruit blijkt volgens hem dat de bemanning onder dwang van boord is gegaan. Volgens hem hadden buitenaardse wezens alleen interesse in wezens die zich dmv woorden verstaanbaar konden maken, want katten,honden en een kanarie werden achtergelaten op schepen waarvan de bemanning verdwenen was, terwijl papegaaien weer wel werden meegenomen.

Soms ontsnapten mensen net aan de vreemde gevaren. Een van hen was Don Henry, eigenaar van een bergingsmaatschappij in Florida. Hij zou aan Charles Berlitz, een andere Amerikaanse schrijver, over zijn ervaringen hebben verteld.Charles Berlitz was de eerste schrijver die rapporten verzamelde van mensen die ternauwernood aan vreemde gevaren waren ontsnapt.

Don Henry zou aan hem hebben verteld dat hij in 1966 aan boord was van de sleepboot Good News die een petroleumnitraat-bard sleepte van Puerto Rico naar Fort Lauderdale in Florida. De sleepboot kwam bij het gebied van de Bahama's dat de Tong van de Oceaan wordt genoemd, een diepe en steile trog ten oosten van Andros Eiland, een plaats waar veel verdwijningen plaatsvonden.

Het was goed en helder weer. Maar plotseling begon het kompas van de sleepboot te tollen. De zee werd woest en ze konden de horizon niet zien. Het water, de lucht en de horizon gingen allemaal in elkaar over. Alle electrische apparatuur viel uit. De generatoren bleven draaien, maar leverden geen energie meer.

De kapitein maakte zich zorgen over de sleepkabel die ook onzichtbaar werd. Het was alsof het gehuld was in een mistwolk. Om de kabel heen leken de golven woeliger te zijn dan op andere plaatsen.

Hij gaf het bevel om met volle kracht vooruit te gaan, maar kreeg het eigenaardige gevoel dat de bark werd tegengehouden. Ze gingen langzaam vooruit, terwijl de 300 m lange sleepkabel recht achter de sleepboot uitstak. De bark werd helemaal opgeslokt door de mistwolk.

Het vreemde was dat het zicht naar voren wťl goed was en zo'n 15 km bedroeg. Plotseling kwam de bark weer tevoorschijn uit de mist. In het nevelige gebied waarin de bark zich had bevonden bleef het water woelig.

Kapitein Henry wilde liever niet terug om te onderzoeken wat de oorzaak van die vreemde gebeurtenis was geweest. De generatoren van de Good News begonnen weer normaal te werken, hoewel alle batterijen leeg waren.

Hij was niet de eerste die een slechte werking van instrumenten meldde. Er is meermalen door andere schepen en ook vliegtuigen gemeld dat elektromagnetische instrumenten in dat gebied 'doldraaien'.

In 1944 vloog een B-24 op 2700 m hoogte ten oosten van de Bahama's. Het werd bestuurd door luitenant-vlieger Robert Ulmer. Plotseling verloor hij alle controle over het vliegtuig. Het begon te schudden alsof het zou breken. Binnen enkele ogenblikken verloor het toestel 1500 m hoogte. Omdat het vliegtuig nergens meer op reageerde en recht op het water afvloog, sprong de bemanning eruit. Het bemanningsloze vliegtuig trok weer recht en vloog weg in zuidwestelijke richting waar het te pletter vloog tegen een berg op het vasteland. De bemanning overleefde de ramp op twee na. Eťn van de overlevenden was de navigator. Dertig jaar later zei hij erover:'Er bestaat geen logische verklaring voor wat er is gebeurd.'

Zij hadden nog geluk gehad. Een jaar later verdwenen in totaal zes vliegtuigen boven dat gebied; de tragische Vlucht 19 en een Martin Mariner. Op 5 december 1945 om 14.10 uur steeg luitenenant vlieger Charles Caroll Taylor op in een Avenger torpedo-bommenwerper. Hij leidde vijf  Avenger-torpedobommenwerpers tijdens hun oefenvlucht, Vlucht 19.

Het weer was helder en zonnig. Vlucht 19 kreeg opdracht om van de kustlijn van Florida zo'n 250 km oostelijke richting te vliegen naar de Chicken Shoals op de Bahama's om oefenduikvluchten uit te voeren op een onttakeld schip. Vervolgens moesten ze 65 km naar het noorden vliegen en vandaar in zuidwestelijke richting naar Fort Lauderdale.

Diezelfde dag vloog luitenant-vlieger Robert F. Cox, een vlieginstructeur van Fort Lauderdale in Florida, in de omgeving van het vliegveld van Lauderdale. Het was ongeveer 15.40 uur en hij hoorde het geronk van de motoren van een vliegtuig of een boot. 

Op radiokanaal 4805 probeerde iemand een aantal keer tevergeefs contact te leggen met ene 'Powers' en verzocht hem zijn kompas af te lezen en zijn positie door te geven.Uiteindelijk zei de onbekende: 'Ik weet niet waar we ons bevinden. Ik geloof dat we zijn verdwaald na het laatste keerpunt.'

Cox riep de verkeerstoren van Fort Lauderdale op en vertelde hen ervan. Vervolgens probeerde hij contact te zoeken met de onbekende:'Dit is FT-74. Wil het vliegtuig of schip dat 'Powers' oproept zich bekendmaken zodat we u kunnen helpen?' Bij de tweede poging kreeg hij contact. De onbekende vertelde dat hij Charles Caroll Taylor was, leider van vijf Avenger-torpedobommenwerpers die als Vlucht 19 die namiddag om 14.10 uur voor een oefenvlucht waren opgestegen.

Verder vertelde Taylor dat zijn kompassen niet in orde waren en hij Fort Lauderdale probeerde te bereiken. Hij vloog over een eilandengebied en was er zeker van dat hij zich boven Florida Keys bevond, maar wist niet op welke hoogte.

Daarna werd de verbinding tussen Cox en Taylor slechter en was Taylor nauwelijks meer te verstaan. Cox besloot zijn vliegtuig aan de grond te zetten. Het vliegveld Port Everglade probeerde ook contact te leggen met Vlucht 19 en kreeg Taylor te pakken.

Port Everglade stelde voor dat een van de vliegtuigen met een goed kompas de leiding over zou nemen en hen naar het vasteland begeleiden. Maar uit de flarden van gesprekken tussen de piloten begrepen ze dat niemand de de leiding over wilde nemen.

Intussen belde men vanuit Port Everglade naar Fort Lauderdale en gaf hen door: 'Het contact tussen FT-74 en FT-28 (Taylor) werd slechter naarmate FT-74 naar het zuiden vloog. Daarom denken we dat FT-28 zich ergens boven de Bahama's bevindt.'

Om 17.50 uur werd de verbinding nog slechter. Port Everglade vroeg Taylor om de frequentie te verwisselen naar 3000 kcs dat werd gebruikt voor noodgevallen. Maar Taylor antwoordde:'Dat kan niet, ik moet mijn vliegtuigen bij elkaar zien te houden.'

Inmiddels was het donker. Men had de positie van Vlucht 19 berekend om ongeveer 18.00 uur. Het bevond zich boven de Atlantische Oceaan ergens ten noorden van de Bahama Eilanden en ten oosten van New Smyrna in Florida. Ze hoefden Taylor alleen nog door te geven dat hij naar het westen moest vliegen om de kust te bereiken.

Helaas waren de vliegtuigen van Vlucht 19 gedoemd tot een van de grootste legendes van de Bermuda Driehoek.

De laatste flarden van hun gesprekken:

06.02 uur. Onbekende:' We moeten misschien een ogenblik naar beneden.'

06.03 uur. Taylor roept Powers:'Verstaat u me?'

06.04 uur. Taylor:'Verstaat u me?'

06.05 uur. Taylor roept Powers:'Dit is Taylor. We bevinden ons boven... Denk je dat....'

06.06 uur. Onbekende:'Zouden nu een licht moeten zien.'

06.07 uur. Port Everglade roept Taylor:'Verstaat u me?

06.09 uur. Port Everglade: 'Verstaat u me?'

Daarna was er stilte. Fort Lauderdale was geschokt en terneergeslagen. Maar dit was nog  niet het einde van de ramp.

Om 19.30 uur steeg een Martin Mariner watervliegtuig op voor een reddingsactie. Aan boord waren 13 mannen en uitgebreide reddings- en overlevingsatributen. De Mariner was een geweldig grote en krachtige vliegtuig van zo'n 23 m lang. Zijn romp was so sterk dat hij zelfs op een ruwe zee kon landen.

De Mariner vloog in noordwestelijke richting naar het gebied waar de Avengers zich vermoedelijk hadden bevonden. Om 20.30 uur zocht de verkeerstoren van Fort Lauderdale contact met de Mariner om zijn positie op te vragen. Er werd niet gereageerd.

De verkeerstoren bleef de oproep herhalen terwijl de aanwezigen een angstig voorgevoel kregen. De vaartuigen van de kustwacht bleven de hele nacht uitkijken naar licht dat op overlevenden zou kunnen wijzen. De volgende ochtend werd een massale reddingsactie georganiseerd.

Er werden nooit wrakstukken van de zes vermiste vliegtuigen gevonden

Professor Wayne Meshejian, een Amerikaanse natuurkundige, bestudeerde vele jaren satelliet-foto's. Hij merkte dat satellieten die banen beschreven over de pool, regelmatig slecht begonnen te werken boven de Bermuda Driehoek op een hoogte van zo'n 1300 km.

De officiŽle verklaring hiervoor luid dat die gebreken te wijten zijn aan het terugspoelen van banden waarop de gegevens werden vastgelegd. Het is moeilijk een betrouwbare conclusie te trekken zonder verdere gegevens.

Maar zou het toch kunnen dat het magnetische veld boven de Bermuda Driehoek al even merkwaardig is als de zee op die plaats?

Sommigen menen dat er onbekende krachten werkzaam zijn die ruimte- en tijdsafwijkingen veroorzaken en de vliegtuigen naar andere dimensie's voeren waarvan geen terugkeer mogelijk is.

Ook is er geopperd dat de vliegtuigen niet in het water maar in de ruimte gedwongen werden door een omgekeerde werking van de zwaartekracht of buitenaardse wezens.

Anderen beweren dat de vliegtuigen het slachtoffer geworden zijn van allersverterende stralen uit een onderaardse krachtbon op de bodem van de zee. Die zou daar zijn geplaatst door vroegere bewoners van de aarde. Niet alleen op zee en in de lucht zijn er mysterieuze verschijnselen geconstateerd.

Ook onder water werken elektromagnetische instrumenten niet meer goed. Zo raakte de onderzeeboot Tigrone vier mijl uit koers nadat het in 1955 tegen een onderwater gelegen klip was opgelopen dat de boeg zwaar beschadigde. De Tigrone bevond zich tussen Puerto Rico en de Virgin Eilanden en zowel voor de ramp als erna werkten de radar- en sonarapparatuur en gyrokompassystemen goed. De onderzeeboot was gered omdat het een ijsbrekerboeg had, anders was het zeker gezonken.

De Bermuda Driehoek is slechts een van de twaalf 'duivelsgraven' van de wereld volgens Ivan Sanderson, de Amerikaanse schrijver. De 'duivelsgraven' liggen op 36 į ten noorden of ten zuiden van de evenaar, vijf op het noordelijk halfrond en vijf op het zuidelijk halfrond, plus de twee polen. Slechts twee van deze punten vallen op het vasteland.

Sanderson denkt dat de Bermuda Driehoek juist beruchter is geworden omdat het een van de drukst bevaarde scheepvaartroutes ter wereld bevat.

 

Links naar andere Bermuda sites:

http://www.imagequest3d.com/cgi-bin/ImageFolio4/imageFolio.cgi?action=view&link=aquatic/plants-fungi-monera&image=VKC00722.jpg&img=0&search=Sargassum&cat=aquatic&tt=&bool=and foto van Sargasso wier

 http://www.ww2guide.com/aveng.jpg foto Avenger torpedobommenwerpers

 http://www.bermuda-triangle.org/html/flight_dui.html foto van Taylor tijdens zijn studentenjaren, deze Engelstalige website is trouwens het doorlezen waard, er is veel interessante informatie en er wordt ook meer naar het menselijke aspect gekeken, zoals het leven en karakter van enkelen van de slachtoffers, verder worden sommige theorieŽn met goede argumenten tegengesproken, ook heeft de beheerder enkele boeken geschreven waarvan een nieuwe is gewijd aan Vlucht 19, er wordt een geheel nieuw licht geworpen op de verdwijning, alle info is uitgebreid op deze website terug te vinden

http://www.whatwasthen.com/bt.html Engelstalige webpagina met plaatjes van o.a. de Cyclops, een Martin Mariner vliegtuig, een (korte) lijst van verdwenen schepen en een lijst met teruggevonden intacte schepen waarvan de bemanning verdwenen was

http://www.bermuda-triangle.org/html/don_henry.html  Engelstalige website met Don Henry's verhaal ivm zijn ervaringen op de Good News,  hij speelde jaren later in een documentaire na wat hij en zijn bemanning toen hadden meegemaakt waarvan ook screencaps te zien zijn

http://www.greatdreams.com/bermuda.htm Zeer interessante Engelstalige site waarin de relatie tussen Atlantis en Bermuda wordt benadrukt

http://members.lycos.nl/mythes/newpage0.html korte samenvatting met duidelijke plaatjes van de ligging

http://www.xs4all.nl/~taalbr/devil!.html  column over de 'duivelsdriehoek' waarin de aan-en de tegenhangers van het mysterie worden belicht...

http://home.planet.nl/~pol01200/verder/nieuws/nieuws5.htm mogelijke verklaringen van het fenomeen

http://bermudadriehoek.pagina.nl/ zeer handige website met talloze links en  alle invalshoeken worden belicht

 

 

 

Andere onderwerpen volgen nog...

Laatste wijziging op: 03-11-2005 22:09